SUYA YAZDIKLARIM

Başkentin ana arterlerinden Eskişehir Yolu üzerindeki dev Hazine Binası yıkılıyor. Bir süredir devam eden yıkım söylentileri, Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek ’in “ onayı ”  sonrasında acı gerçeğe dönüşüyor. Üstelik bu yıkım öncesinde, dev binanın avlusunda yıkım ekibi tarafından bir dana kurban edildi. Avluda kan akıtıldığını duyan Hazine yetkilileri, “skandal ” diye nitelendirdikleri gelişme için, “ akan kan aslında yıllarca o binada canla başla görev yapmış bürokratların kanıdır ” yorumunda bulundular. Dev binanın son depremlerde “ kayma-çökme ” gibi bir durumla karşılaştığı, yıkımına bu nedenle karar verildiğini savunanlara karşılık, binanın projelendirme ve inşaasına tanık olan, hatta kontrolünü sürdüren yetkililer, “ o binanın temeli 2.75 metre yükseklik ve tam dolgu ile atıldı, o binaya -yıkılacak- diyenler kasıtlıdır, eğer o bina yıkılacak olsa, Ankara’da hiç bir bina ayakta kalmaz ” dediler. (*) Hazine Binasının yıkım fikri gündeme geldiği günlerde,  çalışa...

“Dünyaya geldik bir kere Kavgayı bırak her gün bu şarkımı söyle Sevdikçe güler her çehre Amaçlar hep bir olsun Kalpler birlikte...” (*) 70’lerde çıkmıştı Şenay’ın seslendirdiği bu unutulmaz şarkı... Kuşkusuz pek çoğumuz hala hatırlıyoruz. Henüz doğmamış olanları bir kenara koyarsak, kimimiz çocuk, kimimiz yetişkindik o yıllarda, belki üniversitedeydik, kim bilir ne hayallerimiz vardı, hayata atılmak üzereydik. Ama bu şarkı bana neler düşündürdü biliyor musunuz? Çocukluğumuzu hatırladım, ilkokula başlar başlamaz pek çoğumuzun eline tutuşturulan nota defterini,  mandolini... Hayat Bilgisi , Aritmetik ve Yurttaşlık dersiyle neredeyse eşdeğerdi Müzik dersi. Biz mandolin çalmayı öğrenirken pek çok arkadaşımız TRT’nin Çocuk Koroları na devam ediyordu, Hikmet Şimşek, Muzaffer Arkan ve başka ünlü şeflerin yönetiminde çok sesli müzik eğitimi verilirdi küçük çocuklara. O korolara herkes giremese de, Cumartesi günleri radyodan 1 saat boyunca yayınlanan programdaki birbirinden güzel kayıtl...

Ankara Kız Liseli olmakla hep gurur duyduk...  6 Fen A mezunuyduk. İçimizden ne mühendisler, ne doktorlar çıktı. Atatürk’ün Cumhuriyeti ilan etmeden 1 yıl önce kurduğu okulumuz hala yerinde dursa da ismi çoktan değişti...  Neydi o trigonometriler, sentetikler, organik kimyalar? Tek kelimesi bile kalmadı aklımda.  Kimya dersi veren Nilüfer Hanımın (*) notu nasıl da kıttı.  Müdür yardımcısı, maksi modası varken aldığımız mantomun eteğini kestirivermişti de annem nasıl üzülmüştü, eteği kısa olanlar çok daha ucuzdu çünkü... Kantinin karışık tostuna bayılırdık, kantincinin kırmızı yüzlü oğlundan ise nefret ederdik... Genç kimya hocamızı kaprislerimiz ve aşırı ilgimizle delirtmiştik en sonunda.   Okul çıkışında tren geçiyorsa Sıhhiye Köprüsünü , altından koşarak katederdik, dilek tutmak için! Dileklerimiz ne miydi? Oooo onu söyleyemem, sır... Ama hepsi olmasa da çoğu yerine geldi desem abartı olmaz. İngiltere Kraliçesini görelim diye okulu asmış, D...