SUYA YAZDIKLARIM

Yakın tarihin önemli ismi Hüsamettin Cindoruk toprağa verildi, nurda yatsın. Ölümünün ardından, “ Süleyman Demirel ’le yakın dostluğu, demokrat kişiliği, usta avukatlığı, siyasetten yasaklanışı ve tarafsız TBMM Başkanlığı ” üzerine pek çok söz söylendi, ama  Türk siyasetine altın tepsi ile armağan ettiği isim adeta unutuldu:  -Tansu Çiller’e açtığı Başbakanlık yolu. Meslektaşım Ali Bilge ile o dönem siyasetinin Ankara’da yakın tanıklarıydık. Tansu Çiller’in Demirel tarafından Ankara’ya çağırılışından, siyasete girişine, kabinede görevlendirilişinden Başbakanlığa tırmanışına kadar giden uzun ince yolu, “inceden inceye ” takip etmiştik. Bu sıkı takip sonucunda ortaya bir kitap çıktı; “ Tansu Çiller’in Siyaset Romanı”   Aslında romanın taslağı, önce benim Ankara Bürosunda çalıştığım Cumhuriyet Gazetesi nde günlerce tefrika edildi, o günlerde yazdıklarımız her gün siyasetçilerin ve medyanın gündemindeydi, o kadar ki, gazetenin tiraj patlaması yaptığı ifade edilmişt...

Geçenlerde maliye eski bakanımız Sümer Oral ile buluşmuştuk. Değerli meslektaşım ve okuldaşım Salih Yendi bizi konuk etmişti. O gün çay ve kahve eşliğinde öyle hoş bir sohbet yürüttük ki, belleğimin unutulmazlarına yazdım. Her zaman nezaketi ve centilmenliği ile bildiğimiz Sümer Bey, yeni yılımı kutlarken bana bir de armağan uzatmıştı: -Çalışma masanızda durması için size bir kağıt ağırlığı getirdim… Mavi suyla dolu bir kum saatiydi armağanım, o günden bu yana masamda duruyor, kitap okurken, yazı yazarken ikide birde onu çevirip, okyanusta kıyıya vuran dalgalar misali, mavi suların salınımını izlemek hoşuma gidiyor. Saatin bir gözünde bembeyaz bir buzdağı, diğer gözünde ise Titanik’i andıran minik bir gemi bulunuyor. Salınım sona erdiğinde buzdağına çarpan Titanik dibi boyluyor. Bu bana Sümer Beyin kaleme aldığı otobiyografik kitabını (Bir Devrin İzleri (*) ve orada dile getirdiği herbiri altın değerindeki anekdotları anımsattı; —Bütçe konuşması— Sümer Bey, Maliye Bakanı olarak iki ...

Orhan Pamuk gibi, “bir kitap okudum hayatım değişti” demeyeceğim ama “ meslek hayatım bir film gibi gözlerimin önünden geçti ” desem inanır mısınız? -Evet, aynen öyle oldu.  Elimdeki kitap Osman Tunaboylu ’nun “ Babama Anlattığım Bürokrasi ve Bankacılık hikayeleri .” (*) Tunaboylu, kırk beş yıl süren bürokrasi serüvenini kaleme alırken, yaşanmış olaylara da çokça yer vermiş. Ben bu yaşananların öncesine değil ama seksenler sonrasına  “ az çok ” tanıklık ettim, ama ekonomiyi takip eden bir gazeteci olarak pek çok olayın perde arkasını ancak şimdi öğrenmiş oldum…  -Neden?  Derseniz, bizimki gibi demokrasiden nasibini tam almamış ülkelerde gazetecilik yapmak zordur, bilgi aslanın ağzındadır, şeffaflık kimsenin umurunda olmadığı gibi, ülkeyi yönetenlerde kamuoyunu bilgilendirme sorumluluğu, görevi yerleşmemiştir. O yüzden ilk sayfalardaki şu cümle çok hoşuma gitti: “ …Yazmamak susmak daha mı ahlaki bir tutum? Geleceğe ışık tutmak için aydın olarak topluma karşı ...