Ana içeriğe atla

Kafka’nın Dava’sı




Franz Kafka’nın romanlarını, Değişim ve Ceza Sömürgesi başta olmak üzere, yıllar içinde tutkuyla okumuştum, hatta ABD’ye gidiş öncesi, sonra Sunset Key yolunda,  oralarda kaldığımız günlerde ve eve dönerken, Amerika romanını elimden bırakamadım. Kafka’nın Amerika’ya ayak basmadan yazdığı roman, yazara olan hayranlığımı tutkuya dönüştürdü, kitaplarını yeniden okuma isteği duydum.

Fantastik roman Amerika’yı özel olarak irdeleyen bir yazı yazmayı sonraya bırakıyorum, fakat şunu söylesem kitabı  özetlemeye yetmez mi sizce? 

Kafka, 1914 yılında kaleme aldığı ve ne yazık ki yayınlanışını göremediği romanının ilk sayfasında Özgürlük Heykeli’ni elinde meşale ile değil, “kılıç”la betimlemiş. 

Donald Trump’ın başkanlık süreçlerinde sergilediği saldırgan, insani duygulardan uzak, faşist tutum dikkate alınırsa ne büyük bir öngörü değil mi? Kafka’nın aslında “Kayıp” adıyla tasarladığı hazırladığı roman, ölümünden sonra Amerika adıyla basılmış, yani America değil,  C yerine K harfi kullanılması aslında emperyalizmi çağrıştırma amacını taşıyormuş…

———Dava——-

Amerika’yı okurken Kafka’nın kült romanı Dava’yı yeniden elime almak, orada dile getirilen karanlık atmosfere çok benzeyen bizim ortamımızda irdelemek arzusuyla  yanıp tutuştum. Eve döner dönmez kitaplıkta tozlanan romanın kapağını açtım, her sayfasında durup düşünerek, karşılaştırmalar yapıp, Josef K’nın yargılandığı ama suç gerekçesini hiç öğrenemediği dava sürecinde yaşadıklarını hayalimde resmederek bu gece tamamladım. 

244. sayfada Josef 31. yaşına giriyordu, bense defalarca okuduğum o son sayfada göz yaşlarımı yine tutamadım. 

Avrupa’nın bilinmeyen bir yerini anlatan romandaki rayından çıkmış, yozlaşmış hukuk sisteminin gölgesi altındaki yargılamalar, tutuklamalar, gözaltına almalar, ev hapisleri, yalancı tanıklar, gizli tutulan iddianameler romanın baş kişisi Bay K’nın başından mı geçiyordu? 

Yoksa bizim kabusumuz muydu?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Jackie, kanlı tayyör ve Kennedy suikastı

Koyu ela gizemli bakışlar, yumuşacık kulağa fısıldar gibi ses tonu ( hele Fransızca diksiyonu !), parlak gür saçlar, yaşama, aileye, dostlara, sanata ve estetiğe adanmışlık...  Oleg Cassini (*) imzası taşıyan zarif giyim stili ve Tiffany’s den “kiralanan” (*) görkemli mücevherleriyle muhteşem bir First Lady’nin Beyaz Saray salonlarında üç yıl boyunca, zarif ve ışıldayan salınışı. Evet evet, Jacqueline Bouvier Kennedy ’den söz ediyorum. Amerika’nın 35. Başkanı John Kennedy ’nin Beyaz Saraya taşıdığı, “ gelmiş geçmiş en muhteşem ve unutulmaz ‘First Lady’den.”   Mutluluklarını taçlandıran iki güzel çocukları, Caroline ve John JR da unutulmamalı!”  Beyaz Saray'da Kennedy'leri tanımlayan Camelot süreci, hem büyük mutlulukları hem de gizlenen hüzünleri barındırmıştı içinde. Küçük John'un, Başkan Kennedy Oval Ofis'te çalışırken masasının altına saklanışını gösteren kadar sevimli bir Beyaz Saray fotoğrafı var mıdır acaba?   Bu gözyaşartıcı tablo, Dallas’...

Mutluluğun resmi ve bir ada öyküsü…

Babaannemin Güllü Masalları ’nın sayfalarını bu kez Büyükada ’daki Taş Mektep ’te açıyoruz.  Büyükada’nın “ asırlık ” kitabevi  Ksidas ’ın öncülüğünde, Adalar Belediyesi ’nin ev sahipliğinde gerçekleşecek buluşmada, oğlum Ali Erel ’in eşi, sevgili gelinim Seda Bakan ile çocuklara, kitaplara ve yaşama dair konuşacağız. Beni çok sevindiren bu program öncesinde sizlere paylaşmak istediğim bir “ada öyküsü” var: Oğlum Ali Erel dört yaşındaydı, Heybeliada ’da tatildeydik, bir gün İstanbul ’a gitmek üzere vapura bindik ve kitabımın 112. Sayfasındaki “ Vapura Biniyoruz” başlığıyla dile gelen olayı aynen yaşadık.  Harika Kitap ’tan çıkan masal kitabım için pek çok kez dile getirdim, Esra Özek ’in sihirli fırçasıyla renklenip canlanan masalların hepsi benim çocukluğumda başıma gelen  ya da çocuklarımla yaşadığım olaylardan kaynaklı. Çocuklar için kaleme aldığım bu masallar için anne babalardan gelen şu sözler ise doğrusu çok hoşuma gidiyor: - Bizleri de çocukluğumuz...

Osmanlı Mutfağından bir tarifle Olcay Baykal’ı anmak

12 Eylül sürecinde haber peşinde koşarken olağanüstü çaba harcıyorduk, askeri kaynaklardan bilgi almak aslanın ağzındaydı, güç bela edinilen bilgilerle haber yapmak ise kimi zaman ağır bedel ödetiyordu. Askeri yönetimin hoşlanmadığı haberler için gazeteler sıkıyönetim komutanlığının  bir telefonuyla derhal kapattırılıyordu. (*) - Bilmem sizin de aklınıza, “tarih tekerrürden ibarettir” sözü geldi mi? İşte o dönemde 12 Eylül askeri yönetiminin hışmına uğrayan siyasetçiler, sendikacılar, gazeteciler, aydınlar hep birlikte bu zor koşullara direnme çabasındaydık ve karşılıklı diyalogumuz kesintisiz sürüyordu.  Benim sık görüştüğüm “ yasaklı politikacılar ”ın başında Süleyman Demirel ve Deniz Baykal geliyordu, sık sık telefonlaşırdık, Feyzan ile evlendiğimizde nikahımıza katıldılar, hatta Demirel nikah tanığımızdı,  bizi esprileriyle epey güldürmüştü. Yakın arkadaşlarımız bilir, dostlarla paylaşmayı, birlikte yiyip içmeyi seven bir çifttik, bu hep böyle devam et...